У творчае жыццё – з Акцябрскай раёнкі

Знай наших!

Леонид ЩербинНапэўна, старэйшыя жыхары акцябршчыны добра ведаюць імя і прозвішча Лявона Шчэрбіна,таленавітага і творчага супрацоўніка раённай газеты«Чырвоны Кастрычнік».

Пасля заканчэння Белдзяржуніверсітэта імя У. І. Леніна (журфак) па размеркаванню ён прыехаў у нашу газету на працу. Варта тут зазначыць і тое, што да гэтага Шчэрбін закончыў прафесійнае вучылішча будаўнікоў у Данецкай вобласці і адслужыў у арміі. А родам Лявон са Светлагорска.
Мяркую, што першае месца працы ў нашай раённай газеце для маладога журналіста аказалася надзвычай годным. Тут ён набываў і практычны журналісцкі вопыт, і меў падтрымку старэйшых калег. А гэта спрыяла для напісання цікавых і змястоўных артыкулаў. Яны чыталіся вельмі лёгка. І «Чырвоны Кастрычнік» стаў паспяховым стартам на будучыню. Да выхаду на пенсію, а нарадзіўся Л. Шчэрбін у 1950 годзе, яму давялося папрацаваць у хойніцкай, нараўлянскай і ельскай раённых газетах. А апошнія звыш дваццаці гадоў працаваў у раённай газеце «Светлагорскія навіны».
Стаж журналісцкі – 35 гадоў. Член Беларускага саюза журналістаў.
Гэта для даведкі. А самае галоўнае тое, што Л. Шчэрбін пісаў добрыя вершы, паэмы і літаратурную прозу. І з цягам часу іх набралася на змястоўную кнігу «Бераг дзяцінства», якая ўбачыла свет у 2008 годзе.
Затым самастойна падрыхтаваў і выдаў кнігай гісторыка-мастацкую аповесць «ССПК «колхоз «Прогресс»: Вчера, Сегодня, Завтра».
Звяртаюць на сябе ўвагу і дзве багата ілюстраваныя і прыгожа аформленыя кнігі «ОАО «Строительный трест №20» – 50 лет» і «Озарился край огнями. Светлогорская ТЭЦ». Іх Шчэрбін падрыхтаваў сумесна з Д. Хаміцэвічам.
У заключэнне яшчэ раз хачу нагадаць, што старт з «Чырвонага Кастрычніка» быў творчы для Л. Шчэрбіна, што набыты вопыт і «абкатка» многаму яму паспрыялі. А што гэта так, сведчыць і запіс у першай падоранай мне кнізе «Першаму цярпяліваму настаўніку Віктару Аляксандравічу ад ўдзячнага вучня Шчэрбіна Лявона».
Ды толькі не мне, аднаму, удзячны Шчэрбін. Ён удзячны ўсёй Акцябршчыне. Таму і прысвяціў ён у кнізе «Бераг дзяцінства» оду-паэму «Акцябршчына»
Калі ласка, чытайце…

Віктар ЛОЎГАЧ, былы рэдактар раённай газеты «Чырвоны Кастрычнік»

Октябрьщине

Райком, кинотеатр,
В бетоне площадь,
В подсветке пьедестал.
И Бумажков.
Тут рядом Неретовка,
В парке роща,
Карпиловка
Под сводами домов.
Все это через двадцать
Лет предстало,
А думалось мне –
Былью поросло,
Как в репортерское
Входил начало,
И как с районкой
«Красной» повезло,
Попозже в жизни
Многое изведал
И нынче в скрутке
Вместе с сединой
Нутром почувствовал,
Насколько предан
Октябрьщине,
Иль родине второй.
Наверно, зов негрешный
Мой услышат
Друзья ушедших
В небыль лет
И на полях
Зареченских отыщут
Покинутый когда-то
Мною след.
Знать Лиру изливал
Пером я честно,
И правду нес
Крестьянской суеты.
Похоже, был другим
В «сто крат» полезней,
Что не писал в газету
Разной ерунды.
А я писал, как хлеб,
Рожденный жатвой,
Искусство рук
Снимает из печи,
Как почести
Комбайнеры в парадном,
Едва могли
Со сцены унести…
О праздниках писал я
И о буднях,
Рисуя жизнь такой,
Какая есть.
О судьбах люда –
Радостных и трудных,
В статьях моих тогда
Могли прочесть.
Сегодня, где бы
Песни не звучали,
Я счастлив, что
С Октябрьщиной пою.
Из тысячи изысканных
Причалов
Один, неброский ликом,
Признаю.
Он и прекрасен тем,
Что без излишеств.
Надежда на века
Земли тут твердь.
Ступивший на нее
С добром – не лишний,
Лишь зло врага
Обречено на смерть.
Здесь чувства тонкие
Без слов понятны,
И неприемлем
Сладостный трезвон.
Тут души
Откровением богаты –
И это явь,
Не сказка, и не сон…



Добавить комментарий

Ваш e-mail не будет опубликован.